کتاب تاسیسات تولید مصالح سنگی در کارگاههای عمرانی و معدنی (سنگ شکن)
کتاب تاسیسات تولید مصالح سنگی در کارگاههای عمرانی و معدنی :
مصارف مصالح سنگی
سنگدانهها، مصالح طبیعی یا مصنوعی هستند که در ساخت ملات، بتن، بتن آسفالتی و زیرسازی و روسازی راهها و راه آهن به مصرف میرسند.
مصالح سنگی از نظر ویژگیهای شیمیایی، فیزیکی و مکانیکی، اندازه و شکل، دانهبندی، آزمایش سنگ نگاری، مقدار کل رطوبت محتوی، رطوبت سطحی، مشخصههای ظاهری و رنگ با مشخصات نوع استفاده و محل کاربرد منطبق باشد.
نمونههای شن و ماسهای مصرفی باید قبل از مصرف آزمایش شده و با ذکر محل معدن به تصویب دستگاه نظارت برسد. چنانچه در حین اجرای عملیات اجرایی بنا به دلایلی محل معدن مصالح سنگی تغییر پیدا کند، نمونههای مواد سنگی معدن جدید باید مجددا مورد آزمایش قرار گرفته و به تایید دستگاه نظارت برسد.
وجود گرد و غبار، عدم شستشو، دانه یندی نا صحیح و استفاده از شن ماسه رودخانهای به جای شن و ماسه میتواند از عوامل کیفیت پایین مصالح با پایه شن و ماسه است.
شن و ماسه باید ویژگیهای ذیل را داشته باشند:
۱) عاری از هر گونه آلودگی باشند.
۲) باید در مقابل سایش مقاوم باشند.
۳) باید در مقابل اعمال تنش مقاوم باشند.
۴) باید در مقابل یخبندان مقاوم باشند.
کاربرد سنگدانهها در کارهای بتنی
مصالح سنگی بتن یا سنگدانهها معولا بین ۷۰ تا ۸۰ درصد از حجم بتن را تشکیل میدهند و بسیاری از ویژگیهای فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی بتن به سنگدانهها ارتباط دارد.
از این رو نقش سنگدانه در بتن از نقطه نظر ویژگیها، طرح احتلاط و مسائل اقتصادی حائز اهمیت میباشد. سنگدانهها ممکن است از منابع طبیعی به صورت رودخانهای یا خرد شده یا مخلوطی از این نوع باشند.
کاربرد سنگدانهها در کارهای راهسازی
زمین طبیعی بستر راه، هرقدر که محکم باشد بازهم در مقابل تاثیر عوامل جوی بخصوص هجوم آب و تغییرات دما و همچنین نیروهای وارده از چرخ خودروها، مقاومت نمیکند و دیروز یا زود خراب میشوند.
از این رو است که معمولا به روی بستر طبیعی راه، استخوان بندی چند لایه و معمولا مقاوم و با دوامی ساخته میشود، به نحوی که بتواند در مقابل تاثیر عوامل جوی و فشار حاصله از وسایل نقلیه مقاومت نماید. آنچه را که امروزه به نام راهسازی مدرن میشناسیم تکمیل یافته روشی است که در قرن ۱۹ توسط فردی به نام مک آدام ارائه گردید.
این شخص راه را چند لایه خرده سنگی، متشکل از ذرات دارای قطر کمتر از ۶۸ میلیمتر میساخت و روی آن با لایه نازکی در ابتدا از سنگهای شکسته ریز به عنوان مصالح پیوند دهند، میپوشانید. به نظر میرسد که مک آدام در ابتدا از سنگهای شکسته ریز به عنوان مصالح پیوند دهنده سود میجسته و بعدها به جای آن لایه ای از آسفالت یا بتن را بکار گرفته است. این نوع جاده سازی امروزه به نام ماکادامی کرون نامیده میشود.
مجموعه مورد بحث قادر است بار حاصل از ترافیک را به نحوی به روی خاک پخش نماید که راه بر اثر مرور زمان تغییر شکل نباید.
هنوز نظری ثبت نشده.
از اینکه دیدگاهتان را ثبت کردید ممنونیم!
ممکن است بررسی و انتشار دیدگاه کمی زمان ببرد.